Archiv für Mai 2012

1 mayıs tutsakları ile dayanışma insiyatifi çağrısı

http://www.imgbox.de/users/public/images/XzJvIGms7l.jpg
A call for the solidarity event…

Cuma saat 09:00′da 1 Mayıs operasyonlarının 2. dalgasında gözaltında alınan 5 anarşistle dayanışmak için Çağlayan Adliyesi önünde buluşuyoruz.

Cumartesi saat 19:00′da Taksim tramvay durağında son gözaltılara ve tutuklamalara karşı buluşuyoruz.

Pazartesi saat 12:00′de Metris T Tipi cezaevinde açık görüşe giden tutuklu aileleri ve arkadaşlarıyla buluşuyoruz.

1 Mayıs Tutukluları ile Dayanışma İnisiyatifi

Anticopyrighttr

URGENT SOLIDARITY CALL / PLEASE SPREAD !!!!

http://www.imgbox.de/users/public/images/QSqTQvvUl7.jpg

Members of the Freedom to Earth Association (Yeryüzüne Özgürlük Derneği), who defend animal/earth/human freedom and green anarchists and anarchists as a whole, were taken by government anti-terrorism units from their homes simultaneously on May 14 at 5 a.m. They were kept under police custody for 4 days. While all of the members of the Freedom to Earth Association are now free, nine individuals, including vegan and vegetarians, were taken to prison where they remain today.

Our association, Freedom to Earth, works on some subjects like animal rights, human rights, and ecology. This is the first time an anti-terrorism operation was carried out by the police against animal rights and anarchist activists. The police claim that the arrested individuals were responsible for the May 1 attacks on banks and multi-national corperate stores in some areas in Istanbul. However, this is not and cannot be the case as these same individuals are against violence. In reality, the police were simply trying to silence and criminalize efforts like animal liberation, eco-defense and human liberation struggle.

Both the police and the media claim that “our” attacks on the banks were an act of violence. However the real act of violence was the unfounded arrests and detention of sixty people from around Turkey. Freedom is more important than some broken glasses. We endured four days of police questioning and now nine people are still in jail for their supposed crimes. However their only “crime” was being an anarchist. This is the real crime. Moreover this is a state terror. During questionings, we could not even say who were the alleged perpetrators actually were considering that we do not know ourselves. In recent years Turkish government increased the repression against dissent who are criticizing anti-democratic government and repressive rules. Police state is increasingly expanding and there are lots of political prisoners in Turkish prisons. It is now trying to terrorize our struggle against the system and all kinds of the domination types by creating an imaginary terrorist organisation linked to the legal libertarian foundations and some anarchist, animal liberationist and ecologist individuals. This is a total repression against anarchist, anti-authoritarian, animal liberation, ecodefense thoughts and activisties. Now all the activist who are jailed and who are waiting for next arrests worriedly, are expecting some solidarity and support from comrades and friends from all around the world.

For solidarity, we call on all anarchists, anti-authoritarians, animal rights and eco-defense activists to say “Freedom to anarchists and freedom to all Mayday prisoners!” in front of Turkish consulates and embassies throughout the world.

With solidarity and love…

Freedom to Earth Association (Yeryüzüne Özgürlük Derneği)

PS:
for increasing the motivation of the prisoned ones, you can also send solidarity letters to:

Beyhan Çağrı Tuzcuoğlu-Burak Ercan-Emirhan Yavuz-Murat Gümüşkaya
Oğuz Topal-Sinan Gümüş-Ünal Can Tüzüner-Yenal Yağcı
Metris T Tipi Cezaevi T1-D2
İstanbul / TURKEY

Anticopyrighttr

Nûçe Nr. 570 – 1. Juni 2012

unter anderem mit:

HPG lassen sechs Dorfschützer frei

Marsh Arabs protestieren in Hasankeyf gegen Ilisu Projekt

Missbrauchsfälle in Pozanti: Erneut 15 Kinder festgenommen

Leyla Zana zu zehnjähriger Haftstrafe verurteilt

IHD veröffentlicht Bericht über Menschenrechtsverletzungen

Salih Muslim: Es gibt keine Guerilla-Einheiten der PKK in Syrien

http://www.nadir.org/nadir/initiativ/isku/nuce/NUCE570-0601.pdf
oder
http://www.nadir.org/nadir/initiativ/isku/nuce/index.htm

Nûçe Nr. 570 – 1. Juni 2012 – Textversion

HPG lassen sechs Dorfschützer frei

Das Presse- und Kommunikationszentrum der Volksverteidigungskräfte HPG hat bekanntgegeben, dass es keine direkte Verbindung zwischen der Gefangennahme der Dorfschützer und den Gefechten gebe, bei denen 15 Guerilla-Mitglieder ihr Leben verloren haben. Die Führung der HPG hat nach eingehender Prüfung der Lage entschieden, die gefangenen Dorfschützer freizulassen. Neben einem Aufruf seitens demokratischer Institutionen baten auch die Verwandten der Dorfschützer um deren Freilassung und erklärten, sich nicht weiter militärisch gegen das kurdische Volk zu stellen.

Im Bericht heißt es: „Am 18. Mai wurden im Dorf Çeltikli, Provinz Bedlis (Bitlis) sechs Dorfschützer festgenommen, weil der Verdacht bestand, dass sie am 23. März im Gebiet Shex Cuma an Operationen beteiligt waren. Zur Untersuchung wurden sie festgenommen. Die Untersuchung zeigte, dass die 6 Dorfschützer zwar an den Operationen beteiligt waren, aber nicht unmittelbar an den Gefechten teilnahmen.“

Laut der Erklärung hat das Dorf Çeltikli, also alle Angehörigen der 6 Festgenommenen, alles unternommen, um eine Freilassung der Dorfschützer zu erreichen (unter anderem haben die Verwandten alle Waffen niedergelegt). Des Weiteren habe man den Aufrufen der demokratischen Institutionen Gehör geschenkt.

In der Erklärung heißt es weiter: „Die türkische Regierung, das Militär der faschistischen türkischen Republik wollen mit einem Spezialkrieg in Kurdistan die Freiheitsbewegung der Kurd­Innen schwächen. Deshalb versucht der türkische Staat, das Dorfschützersystem weiter auszubauen, um einen Krieg innerhalb des kurdischen Volkes herbeizuführen.” Die HPG rief dazu auf, das immer im Bewusstsein zu behalten. Die HPG rief alle Dorfschützer dazu auf, ihre Waffen fallen zu lassen und nicht zu erlauben, dass sie vom türkischen Staat gegen das kurdische Volk ausgenutzt werden.

Am 29. Mai waren die sechs Dorfschützer in Bedlis von Guerilla-Einheiten der HPG festgenommen worden. Vertreter des Menschenrechtsvereins IHD hatten in Bedlis eine Pressekonferenz einberufen. Verwandte der Festgenommenen erklärten dort, ihre Waffen niederzulegen und nicht weiter mit der türkischen Armee gegen die PKK zu kämpfen. IHD und Menschenrechtsaktivisten hatten daraufhin die HPG dazu aufgerufen, im Gegenzug die Gefangenen freizulassen. (DK/ANF, 30.5., ISKU)

Marsh Arabs protestieren in Hasankeyf gegen Ilisu Projekt

„Weil niemand zu uns in den Irak kommt, um uns zu hören, kommen wir zu euch, um zu sprechen. Wir leben einer der bedeutendsten Regionen der Welt – den Mesopotamischen Sümpfen – und die ist wegen Ilisu in Gefahr.“ Mit diesen Worten begann Scheich Sayed Abbas in der türkischen Felsenstadt Hasankeyf eine Protestveranstaltung, die es so noch nie gegeben hat. Er ist mit acht weiteren Stammesführern (Scheichs) der Marsh Arabs nach Hasankeyf gekommen, um gegen Ilisu zu protestieren.

Zusammen mit den Bewohnern von Hasankeyf, ECA Watch, der türkischen Umweltorganisation Doga Dernegi und der irakischen NGO Nature Iraq unterzeichneten sie heute die „Tigris Deklaration“, in der die Vereinten Nationen (UNEP) zur Unterstützung im Kampf gegen Ilisu aufgerufen werden. „Die Folgen von Ilisu sind weitaus größer, als bisher angenommen. Wir hoffen, die UNO bringt die Türkei und den Irak an den Verhandlungstisch. Sonst wird die Wiege unserer Zivilisation zur Wüste,“ so Ulrich Eichelmann von ECA Watch.

Wird das im Bau befindliche Ilisu wie geplant fertig gestellt, hätte das über 1.000 Kilometer flussabwärts des Dammes verheerende Folgen. Im Stausee würde nämlich das Wasser zurückgehalten, dass die Sümpfe und deren Bewohner so dringend brauchen. Besonders die Frühjahrshochwasser sind entscheidend für die Überschwemmungsgebiete nahe Basra. Und genau die sollen im Stausee abgefangen werden. Im Irak und vor allem in den Sümpfen würde dann nur noch ein schmutziges Rinnsal ankommen. Doch in den jahrelangen Debatten um Ilisu waren die Konsequenzen für dieses Gebiet bisher nie ein Thema. Das soll sich ändern.

Die Marsh Arabs sind die Bewohner der wohl bedeutendsten Kulturlandschaften der Welt, den Mesopotamischen Sümpfen im Süden des Irak. Am Zusammenfluss von Euphrat und Tigris entwickelten vor über 6.000 Jahren die Sumerer die erste Schrift, die ersten Gesetze und die Grundzüge unserer Landwirtschaft. Der Sage nach soll dies der Garten Eden gewesen sein, das Paradies. In der nahen Stadt Ur soll Abraham geboren sein, der Stammvater des Christentums, Judentums und des Islams. Trotz zahlreicher Eingriffe existiert hier noch eine einmalige Landschaft, in der die Menschen wie eh und je in ihren Schilfhäusern leben, fischen, jagen und Wasserbüffel züchten, von denen es hier über 200.000 Tiere gibt.

„Wir sind aus Hasankeyf und den Mesopotamischen Sümpfen, wir sind Menschen aus Mesopotamien, wir sind verbunden über den Tigris. Dieser Fluss ist unsere gemeinsame Wurzel, unsere Lebensader und unsere Zu­kunft,“ so Scheich Sayed Abbas und macht zum Abschluss noch einen einfachen Vorschlag: „Wir müssen den Staudamm gar nicht ganz verhindern. Reduzieren wir die Stauhöhe von 130 Meter soweit, dass Hasankeyf nicht überflutet und unsere Sümpfe nicht austrocknen würden.“ Das würde etwa eine Reduktion von 65 Metern bedeuten. 65 Meter für die Wiege der Menschheit. Zuviel verlangt? (ECA, 22.5., ISKU)

Missbrauchsfälle in Pozanti: Erneut 15 Kinder festgenommen

Kurdische Kinder sind erneut zur Zielscheibe im türkischen Gefängnis Pozanti geworden. Innerhalb von 3 Wochen wurden 25 Kinder in Untersuchungshaft genommen und 15 von ihnen verhaftet.

Seitdem die Kinder den Skandal vom Pozanti- Gefängnis ans Licht gebracht haben, waren sie systematischem Druck und Folter unterzogen worden.

Der IHD-Vorsitzende von Mêrsîn, Ali Tanrıverdi erklärte, dass sich die Lage der kurdischen Kinder im Pozanti- Gefängnis mehr als zuvor verschlechtert hat. Die Kinder werden immer noch misshandelt, vergewaltigt und gefoltert. Er betonte, dass sich dort noch immer nichts geändert habe. Des Weiteren erwähnt Ali Tanriverdi, dass immer mehr kurdische Kinder grundlos festgenommen werden und in solche Gefängnisse wie Pozanti gebracht werden. Diese Kinder werden nicht nur in ein Gefängnis gebracht, nein, sie werden in ein Gefängnis gesteckt, indem sich Mörder und Vergewaltiger befinden, so Mêrsîn Ali Tanrıverdi.

Die 15 kurdischen Kinder, die in Mêrsîn verhaftet wurden, heißen: Hasan Katan, Mahmut Aksel, Devrim Eriş, Cengiz Er­gun, Alaattin Akgul, Berxwedan Ertaş, Azad Bozkurt, Mehdî Aslan, Hasan Şeker, Ramazan Bıdık, Lokman Aydemir, Ahmet Budak, Remzi Akay und Hasan Kaya. (DK/ANF, 30.5., ISKU)

Leyla Zana zu zehnjähriger Haftstrafe verurteilt

Die international bekannte kurdischstämmige Abgeordnete des türkischen Parlaments Leyla Zana ist am vergangenen Donnerstag von einem Gericht in Diyarbakir wegen angeblicher Unterstützung der Arbeiterpartei Kurdistans PKK zu einer Haftstrafe von zehn Jahren verurteilt worden. Zur Last gelegt werden der Abgeordneten der Partei für Frieden und Demokratie (BDP) neun Reden aus den Jahren 2008 und 2009, in denen sie unter anderem den PKK-Vorsitzenden Abdullah Öcalan als Führer des kurdischen Volkes bezeichnet hatte. Der zuvor bereits verhandelte Fall war vom Obersten Gerichtshof an das Gericht in Diyarbakir zurückverwiesen worden. 1991 war Zana das erste Mal ins Parlament gewählt worden. Weil sie bei ihrem Amtseid in der verbotenen kurdischen Sprache hinzufügte »Es lebe die türkisch-kurdische Geschwisterlichkeit«, wurde sie gemeinsam mit drei weiteren Abgeordneten wegen Landesverrats zu einer Haftstrafe von 15 Jahren verurteilt. Vor dem Hintergrund der EU-Beitrittsverhandlungen kam Zana, die Sacharow-Preisträgerin des Europäischen Parlaments ist, 2003 vorzeitig frei. (jW, 26.5., ISKU)

IHD veröffentlicht Bericht über Menschenrechtsverletzungen

Der Menschenrechtsverein der Türkei IHD veröffentlichte in Amed (Diyarbakir) seinen Bericht über Menschenrechtsverletzungen in den kurdischen Gebieten der Türkei, die sich in den ersten vier Monaten des Jahres 2012 zugetragen haben.

Dem Bericht zufolge sind annähernd 10.000 Menschenrechtsverletzungen registriert worden, eine deutliche Steigerung gegenüber dem Vorjahr. 2.034 Personen wurden in diesem Zeitraum in Gewahrsam genommen, 33 Personen wurden inhaftiert und 281 Fälle von Folter und unmenschlicher Behandlung wurden dokumentiert.

Der IHD-Vorsitzende von Amed (Diyarbakir) Raci Bilici bedauerte, dass es an einer Entwicklung zum Frieden und zu politischen Verhandlungen mangele und das Jahr 2012 mit intensiven Konflikten begonnen hat. Anhaltende militärische und polizeiliche Operationen, die Isolation des PKK-Vorsitzenden Abdullah Öcalan, das Kriegskonzept der Regierung, Rechtsverstöße innerhalb und außerhalb von Gefängnissen, Folter etc. bezeugen den Stillstand in der Lösung der Kurdenfrage, so der IHD-Vorsitzende.

Laut IHD-Bericht von 2011 wurden im zurückliegenden Jahr insgesamt 12.685 Personen festgenommen, 3.252 Personen gefoltert und misshandelt. (s. Internetausgabe des aktuellen Kurdistan Report) (ANF/DK, 29.5., ISKU)

Salih Muslim: Es gibt keine Guerilla-Einheiten der PKK in Syrien

Der Vorsitzende der kurdischen ,,Partei der Demokratischen Union” (PYD), Salih Muslim, verneinte die Existenz von Guerilla-Einheiten der PKK in Syrien und bezeichnete diese Meldungen als “Propaganda des türkischen Staates”.

Die AKP nahe Zeitung “Sabah” schrieb vor einigen Tagen, dass die Sicherheitskräfte der Türkei einen Bericht über die Verbindungen zwischen dem syrischen Regime und der Arbeiterpartei Kurdistans (PKK) vorbereitet haben. Angeblich hätten beiden Seiten ein Abkommen mit dem Namen “Das Protokoll von Damaskus” unterzeichnet.

Der Vorsitzende der PYD sagte gegenüber Midyanews: “Die türkische Regierung versucht seit langer Zeit, uns über die Medien durch solche Meldungen als kriminell darzustellen. Sie suchen Vorwände, um in Syrien zu intervenieren”.

Muslim sagte: “Wir Kurden sind die Bewohner dieser Gebiete und wir haben hier keine PKK Präsenz gesehen. Aber wir haben in den Dörfern der Kurden Volksschutzkomitees gegründet. Sie versuchen, die Sicherheitslücken, die durch den jetzigen Zustand Syriens entstanden sind, auszufüllen.”

Es ist bekannt, dass die Beziehungen zwischen Syrien und der Türkei sehr schlecht sind, seitdem die Türkei sich mit anderen Staaten gegen Syrien stellt.

In Westkurdistan leben mehr als 3 Millionen KurdInnen. Sie leben vor allem in Efrin, Cizir und Kobane, aber auch in Großstädten wie Aleppo und Damaskus. (DK/MN, 30.5., ISKU)

Meldungen:

Erneut kein Besuch auf Imralı

Auch in dieser Woche wurde den Anwälten Abdullah Öcalans der Besuch ihres Mandanten verwehrt. Öcalan ist damit seit 310 Tagen in Totalisolation. (ANF, 30.5., ISKU)

Türkische Generäle verhaftet

Die türkische Polizei hat im Zuge der Ermittlungen zum erzwungenen Rücktritt des früheren türkischen Ministerpräsidenten Necmettin Erbakan erneut sechs pensionierte Generäle festgenommen. Die amtliche Nachrichtenagentur Anadolu berichtete, die Beschuldigten seien in den Rücktritt Erbakans 1997 verwickelt gewesen.

Im Zusammenhang mit ihrer Rolle bei der Abdankung Erbakans sind bereits mehr als 30 Offiziere festgenommen worden. Sie sollen Erbakan zu dem Schritt gedrängt haben, um so einer mutmaßlich von ihm forcierten Stärkung des Islam in dem säkulären Land entgegenzuwirken. (jW, 30.5., ISKU)

Roboski-Angehörige treten Sitzstreik an

Die Angehörigen der 34 kurdischen, überwiegend jugendlichen Zivilisten, die durch Angriffe der türkischen Luftwaffe in der Nähe des Dorfes Roboskî im Kreis Uludere (Provinz Şırnak) an der Grenze zum Irak getötet wurden, haben sich entschlossen, am Ort des Massakers einen Sitzstreik anzutreten. Der Anlass dazu ist, dass seit dem Massaker bereits 5 Monate vergangen sind und noch niemand der Verantwortlichen zur Rechenschaft gezogen wurde.

Die Familien, die ihre Kinder bei dem Massaker verloren haben, wollen am 2. Juni zu dem Ort des Grauens laufen und solange in ihren Zelten streiken, bis die Täter vorgeführt und bestraft werden. (RN, 31.5., ISKU)

Gever Frauen-Kooperative produziert Joghurt

Die Gever Frauen-Kooperative in Yüksekova hat nach dem Anbau von Tulpen und Hyazinthen mit der Produktion von Joghurt begonnen.

Sie kaufen Milch in den umliegenden Dörfern auf und verarbeiten die Milch zu Joghurt, den sie dann an Restaurants und im Lebensmittelgeschäft „ZAP-Markt“ verkaufen. Sie haben mit der Produktion von 150 Kilo Joghurt begonnen. In 5-Kilo-Einheiten wird der Joghurt für 8 TL verkauft. (DIHA, 26.5. ISKU)

Art for Öcalan

Kampagnenaufruf

Wo Worte versagen…

Die Internationale Initiative hat viele Texte über die Haftsituation Abdullah Öcalans und die wichtige Rolle, die er in jeglichem Friedensprozess spielen wird, veröffentlicht. Doch manchmal fühlen wir, dass Worte nicht alle Aspekte dessen ausdrücken können, was tatsächlich geschieht.

Ein außergewöhnlicher politischer Gefangener

Auf einer Insel, umgeben von Wasser

Im militärischen Sperrgebiet, bewacht von 1000 Soldaten

Kein Handschlag, keine Umarmung seit 1999

13 Jahre Isolation, 13 Jahre weiße Folter

Totales Verbot der Muttersprache, Kurdisch

Niemand zum Reden, nur Bücher zum Lesen

7000 handgeschriebene Seiten…

…muss Kunst sprechen.

Millionen von Kurdinnen und Kurden haben wieder und wieder für Öcalans Freiheit und eine politische Lösung demonstriert. Doch ihre Stimme wird oft nicht gehört. Kunst kann einen Unterschied machen.

Wir suchen Künstlerinnen und Künstler, die durch ihre Kunst die Kampagne für Öcalans Freiheit unterstützen wollen. Dies kann in Form von Gemälden, Zeichnungen, Skulpturen, Videos, Texten oder durch Musik erfolgen. Der Kreativität sind keine Grenzen gesetzt.

Wir werden Eure Kunst im Internet veröffentlichen, Ausstellungen organisieren, sie auf Plakate, Postkarten, Aufkleber, T-Shirts drucken usw.

Wenn Du Dich künstlerisch betätigst und Dich an der Kampagne „Art for Öcalan“ beteiligen willst, schreib uns an art [at] freedom-for-ocalan.com !

[art-for-ocalan.org]

Koordinationsbüro der Internationalen Initiative »Freiheit für Abdullah Öcalan – Frieden in Kurdistan«

Quellen:

ANF Fırat Nachrichtenagentur

RN rojnews.de

DK DieKurden.de

MN Midyanews

Nûçe

erscheint wöchentlich und kann in gewünschter Stückzahl gegen Übersendung des Portos bei der Informationsstelle Kurdistan, Spaldingstr. 130, 20097 Hamburg

Tel.: 040 – 421 02 845

E-mail: isku@nadir.org

bestellt werden.

Spenden auf unser Konto:

Postbank Köln, BLZ 37010050

Konto-Nr.: 39 68 506

Weitere Informationen und einen täglichen Pressespiegel findet Ihr im Internet unter:

www.isku.org

Rassemblement de soutien aux camarades emprisonnés en Turquie

http://www.imgbox.de/users/public/images/dj2Z6PQ1k3.jpg

Suite à la répression orchestrée par l’Etat turc, et à la vague d’arrestations qui a eu lieu dans le milieu anarcho-libertaire, nous nous sommes rassemblés à Lyon devant le consulat Turc pour réclamer la libération de tous les prisonniers politiques enfermés dans les geôles de l’Etat turc.

Mardi 29 mai nous étions environ une trentaine à se rassembler devant le consulat turc à Lyon. Nous avons accroché des banderoles pour réclamer la libération de prisonniers politiques enfermés dans les prisons turques. La solidarité est notre arme.

Rebellyon info

Lyon‘da Türkiye‘deki 1 mayıs tutsaklarıyla dayanışma eylemi

http://www.imgbox.de/users/public/images/dj2Z6PQ1k3.jpg

Bir grup anarşist, lyon turk konsuluslugunun onunde anarsislerin ve tum tutuklularin saliverilmesi için dayanisma eylemi yapti.

LETTERA APERTA AL PUBBLICO DAGLI ANARCHICI PRIGIONIERI IN TURCHI

http://www.imgbox.de/users/public/images/BRJu1mReh1.jpg

Come si sa il 1 Maggio 2012 si sono verificati degli attacchi da parte di alcuni anarchici del Blocco Anarchico del Corteo verso banche e compagnie nei dintorni di Mecidieköy-Şişli. Noi siamo 9 tra le 60 (?) persone prese in custodia con l’accusa di aver partecipato a questi attacchi. Come 9 anarchici prigionieri, arrestati per decisione della Corte Criminale e incarcerati nella prigione Metris Tipo T, scriviamo questa lettera.

La maggior parte di noi sono stati presi in custodia dalle squadre della Lotta al Terrorismo la mattina del 14 Maggio alle 5 e alcuni di noi il giorno successivo. I nostri computer, i nostri telefoni, le nostre memorie flash, i nostri libri e alcuni altri oggetti personali sono stati sequestrati dai poliziotti che sono venuti nelle nostre case e che erano in numero variabile tra 10 e 20. Nel dipartimento di Lotta al Terrorismo ci è stata rivolta l’accusa di aver danneggiato la pubblica proprietà in nome di un’organizzazione terroristica. Mentre queste persone (che si collocano in punti molto differenti del ventaglio del pensiero anarchico e molte delle quali si sono viste per la prima volta sotto custodia) sono state accusate di far parte di un’organizzazione terroristica e di aver organizzato insieme l’azione, alcune di esse durante gli interrogatori dietro insistenza sono state costrette ad ammettere di essere i leader di questa organizzazione. A parte la costruzione delle tragicomiche assurdità che si possono rilevare (quali l’accusa della polizia agli anarchici di avere un leader, che è del tutto contraria alla natura dell’anarchismo e quindi impossibile), questa imputazione con l’accusa a persone che per lo più non si conoscono affatto di essere membri della stessa organizzazione terroristica rende le cose ancora più comiche. A casa di nessuna delle persone accusate di essere membri di un’organizzazione terroristica sono state trovate armi o munizioni. Ma invece libri che sono stati trovati nelle case, di autori come Kropotkin, perfettamente legali e che sono reperibili in qualsiasi libreria del mondo, negli interrogatori della polizia sono stati considerati e usati contro di loro come documenti organizzativi. Alcuni articoli relativi a notizie anarchiche che hanno letto, i video che hanno condiviso su siti come facebook e altri social network, sono stati presentati al processo come prove dell’appartenenza a un’organizzazione terroristica.

La militanza su temi come la libertà animale, i diritti dell’individuo e l’ecologia in qualità di membri di un’associazione del tutto legale è stata anch’essa indicata come prova di appartenenza a un’organizzazione terroristica. Queste persone tenute in custodia per 4 giorni senza poter mai vedere la famiglia e nessun altro, senza il permesso di chiamare nessuno (inclusi gli avvocati), sono state sottoposte a ogni tipo di pressione psicologica. Uno dei nostri amici LGBTT a causa della sua tendenza sessuale è stato apostrofato con discorsi di odio. Tutti i sospettati sono stati costretti ad ammettere l’esistenza di un’organizzazione terroristica e a denunciare falsità sul conto di altre persone. Infatti due persone, non resistendo a queste pressioni, spaventate da minacce come quella che avrebbero avuto una sentenza di 15-20 anni per l’appartenenza a un’organizzazione terroristica, hanno deposto contro persone che non hanno mai conosciuto. Su insistenza della polizia hanno detto di aver identificato persone che non hanno mai visto nemmeno una volta in vita loro e tra le quali la polizia non ha trovato alcuna conversazione su telefoni, internet o altro; hanno accusato alcuni di essere i leader dell’organizzazione. La maggior parte dei nostri amici sono stati fermati per una somiglianza con gli accessori delle persone riprese nei video, dettagli come il modello e persino il colore delle scarpe, la borsa e la cintura, che possono essere rintracciati in milioni di persone. Ovviamente queste prove insufficienti e fuori dalla logica non possono dimostrare l’esistenza di un’organizzazione terroristica anarchica. Per questo siamo stati solo accusati di danni a proprietà pubblica. Vogliamo chiarire questo, che rifiutando noi anarchici ogni legge e autorità, ritenendo tutti gli stati assassini, non è di nessuna importanza se lo stato dice o meno che siamo terroristi. Ai nostri occhi non ha nessuna importanza che ci processi uno stato che ha ucciso decine di innocenti a Roboski, che ha massacrato l’undicenne Uğur Kaymaz con 13 proiettili e che per queste cose non ha punito nessuno. Lo stato che ha massacrato 34 persone il 1 Maggio 1977 per questa carneficina non ha mai neanche messo in custodia nessuno. Ma questo 1 Maggio per aver rotto i vetri di 3-5 banche non ha avuto nessun problema a mettere in custodia 60 persone e arrestarne 9. Due dei nostri amici arrestati non hanno potuto accedere agli esami finali all’università, prolungheranno i loro studi, c’è anche la possibilità da parte dell’università di aprire un’inchiesta nei loro confronti e che siano sospesi o espulsi. Uno dei nostri amici sta preparando l’esame di ingresso all’università, ed è evidente che non potrà studiare a sufficienza in prigione. Un nostro amico che sta facendo la specializzazione per il fatto di essere stato arrestato non potrà scrivere la sua tesi. Ci è giunta notizia che tre dei nostri amici dopo essere stati arrestati sono stati cacciati dal lavoro. Sin dalla nostra detenzione abbiamo sperimentato in prima persona che la giurisprudenza che lo stato non smette di lodare è un sistema di oppressione e che non è niente di diverso da uno strumento di normalizzazione, che concetti come giustizia e diritto restano soltanto nella teoria, e vogliamo subito essere liberi. Ma nessuno fraintenda, non preghiamo nessuno e non mendichiamo niente da nessuno. Siamo consapevoli che siamo qui a causa delle nostre convinzioni politiche. Per questo non siamo pentiti di nessuna cosa che abbiamo fatto o non abbiamo fatto. Il nostro scopo è solo che questa lettera aiuti il pubblico a conoscere la verità.

Sappiamo che lo scopo di chi ci ha arrestato minacciandoci solo per il fatto di essere anarchici e di non riconoscere le autorità non è fare una dimostrazione, è trasformarci in persone che hanno paura di rivendicare i loro minimi diritti. Ma la cosa che loro non sanno è che le prigioni della loro fetida civiltà non intrappoleranno i nostri pensieri e che ci sentiamo più forti di sempre.

Consideriamo tutti gli anarchici del mondo nostri fratelli e da Atene ad Amed (Diyarbakır), dal Chiapas a Gaza, da Toronto a Seattle, a tutti quelli i cui cuori bruciano del fuoco della libertà, a tutti i ribelli del mondo, inviamo saluti, affetto e i nostri appelli di solidarietà. Sappiano che non sono soli, che anche in questo paese ci sono persone che combattono. Ringraziamo uno per uno tutti quelli che finora ci hanno mostrato solidarietà e che hanno anche fatto manifestazioni per noi. Queste pagine non bastano per ringraziare gli anarchici di questo paese che, come il resto del mondo, sin dall’inizio hanno solidarizzato con noi e hanno fatto azioni per noi. Abbracciamo tutti con i nostri saluti più sinceri. Sappiano che siamo consapevoli che sono al nostro fianco e che neppure un momento ci sentiamo soli. Con il desiderio di bei giorni da trascorrere in solidarietà e rivolta..

Prigionieri anarchici

Beyhan Çağrı Tuzcuoğlu
Burak Ercan
Deniz
Emirhan Yavuz
Murat Gümüşkaya
Oğuz Topal
Sinan Gümüş
Ünal Can Tüzüner
Yenal Yağcı

An Open Letter From Anarchist Prisoners in Turkey to the Public

http://www.imgbox.de/users/public/images/BRJu1mReh1.jpg

As known, there had been attack to some banks and companies which are around the Mecidiyeköy-Şişli by some anarchists who are within the Anarchist block on 1st of May 2012. We, as 9 of the 60 people who had been taken to the custody with the blames of the Police Department. We, as 9 anarchist prisoners whom were arrested by the decision of the 9th Criminal Court and had been put in to the Metris – Type T prison writing this letter.

Most of us got under custody by the Counter-Terror Squads on 14th of may, 5 a.m. in the morning, and some on the following day. Our computers, telephones, flash drives, books and many other personal stuffs‘ got seized by the the police which were around 10-20 who came to our home. The claim that have been by the police department to us was the „damaging public property in the name of terror organization“. While, The individuals which have the pretty much different points of the anarchist ideas and also who have seen the first time each other while under surveillance were blaming for creating terrorist organisation, and some of them was forced to make them agree on being the leader of the terrorist organisation by the police during the interrogating. Even though the leadership is totally contradictory to the anarchist idea and thus is impossible that was the the claim by the police which is tragic-comic imprudence, and also with that claim which is „being member of the same terror organisation“ makes things more comic. The people which are claimed by the police of being a member of the terrorist organisation had no arms or amuniton in their home. However, the books which can be find on the every bookstore -for example books of the writers like Kropotkin- had been claimed as an organisational documention on the interrogation by the police. The articles which they had read and the videos that they shared on social media were claimed as evidences to the court by the police.

The membership of the people to a legal association which is working on animal liberation, human rights and ecology issues also claimed as an evidence by the police. All the pyschological pressures used over the people who were under custody for 4 days and were not allowed to see their family members, also were not allowed to call anyone -even their lawyers. On of our LGBT friend had been attacked by „hate speeches“. All the people forced to agree the existence of the terrorist organisation and also forced to give the fake speeches about the other people. However two people who had been scared by the threats of 15-20 years of prison sentence beacuse of the membership on the terrorist organisation declared misstatements about the people that they never know anything about. By the pressure of the police, they have blamed some people which the police had no evidence over telephone, internet or any other communication with each other, as leader of the organisation, and „identified“ them as attackers. Most of our friends got arrested just because of they have the close model and coloured bag, shoes, belt etc. as millions of people can have the same close type of with the people who are video taped on the attack. Of course it is not proved that an anarchist terror rganisation exists with that lacking and irrational evidences. Because of that we got blamed by damage to the public property. We want to clear out that, we, as anarchists who reject all the laws and authories and see all the states as murderers, we don‘t care that if the state tells us we are terrorists or not. We don‘t care that the state’s mass killing of tens of people in „Roboski“, killing 11 year old Uğur Kaymaz with 13 bullets and giving no punishment for that ones, than judging us. The state that had killed 34 people in 1977, did not even take any people to the custody. But had no problem for taking 60 people to the custody and arresting 9 of them for just 3-5 broken bank windows. Two of the arrested friends couldn‘t enter the final exams on their university, there’s a possibility of that there can be an investigation by their universities and they can get a punishment of suspension or dismission. One of our friends is preparing for the general exam for the entrance of the university, it’s pretty clear that it’s not possible to study enough on the prison. One of friend who is studying M.A/M.S on university would not continue on the thesis of very own. We got news that 3 friend got sacked after they got arrested. Since we‘re taken to the custody we‘ve experienced the legal system which the states always tells what great it is, actually is no more than a pressure and normalizing tool and notions like justice, right is just on the theory. We want to be out now. But let us explain that neither we ask to anyone nor we beg to anyone. We know that we‘re in prison just because of our policial ideas. Because of that, we are not regretfull for the anything we did or we did not. The reason is for writing that letter is just telling truths to the public to know and to help them to learn what is going on.

We know the purpose of the ones who arrested us, is not just fearing us for joining an action, they also like to turn us into the ones who are scared of to resist for their very own rights. But the thing that they do not know is that the prisons of their disgusting civilization will not be able to suppress our ideas and we feel stronger than ever before.

We see all the anarchists in the world as our fellows and sending our greetings, loves and solidarity call to all the insurrectionarists of the world who has freedom fire on their hearts and who are from Athens, Amed, Chiapas, Gazze, Toronto or Seattle… Let you know that you are not alone and there are people in that lands who is struggling too. We thank every one of them, for the solidarity and for the actions that support us. It’s not possible to define our feelings for to describe the local anarchists who are supporting and made actions for us, as the rest of the world, -these pages are very limited for our thank to them. We hug them all with our very dearly greetings. Let them know that we know that they are with us, and we are never feeling alone, even a moment. With wishes of us for many long days with insurrection and solidarity.

Anarchist Prisoners:

Beyhan Çağrı Tuzcuoğlu

Burak Ercan

Deniz

Emirhan Yavuz

Murat Gümüşkaya

Oğuz Topal

Sinan Gümüş

Ünal Can Tüzüner

Yenal Yağcı

Açıklama

1 Mayıs Tutsaklarıyla Dayanışma İnisiyatifi‘nin Hapiste Bulunan Anarşistlerin Durumuna İlişkin Açıklaması

bugün metriste kapalı görüş vardı. tutuklu 9 arkadaşın aileleri ve arkadaşları da metristelerdi. görüşün ardından ailelerden bazılarıyla bir durum değerlendirilmesi yapıldı. aileler çocuklarının durumlarının kamuoyuna duyurulması ve bir an önce serbest bırakılmaları için ellerinden geleni yap…acaklarını söylediler. 9 arkadaşın durumları çok iyiymiş ve enerjileri yüksekmiş. kendi pozisyonlarından ziyade dışarıdakilerden haber almak istediklerini belirtmişler. metrise girerken, farklı koğuşlara konulmak istenmesine direnmişler ve idareye kendilerini diğer mahkumlar arasında dağıtmaya kalkarlarsa direneceklerini ve açlık grevine başlayacaklarını belirtmişler. muhtemelen gardiyanların kışkırtmasıyla diğer mahkumlar, „satanistler geldi“ diyerek ve tekbir getirerek arkadaşlara göz dağı vermeye çalışmışlar. arkadaşlar „isyan devrim anarşi“ sloganları eşliğinde spor yaparlarken diğer mahkumlardan bazıları tekbir getiriyorlarmış…cezaevi yönetimi de bir sorun yaşanmaması için 9 arkadaşı henüz dağıtmamışlar ama şu an içeride yaşanan en büyük sıkıntı „ya dağıtılırsak!“ üzerineymiş. diğer taraftan koğuşa gitar sokmuşlar ve günleri artık biraz daha eğlenceli geçecek gibi görünüyor. halen bazı kitaplara ihtiyaçları var ve kendilerine mektup yazılabilir. (adres: Metris T Tipi Cezaevi T1-D2) gardiyanlar ve koşullara dair bir sıkıntıları yokmuş.çarşamba günü, tutuklamalara yönelik itiraz dilekçelerinin yanıtlarının geleceği haberi geldi. aileler iyi haberi dört gözle bekliyor. ancak tutuksuz yargılanmalarının olasılığı şimdilik düşük görünüyor.

görüşün ardından ailelere „1 mayıs tutsaklarıyla dayanışma inisiyatifi“ adı altında bir dayanışma sürecinin örgütlendiği aktarıldı. 9 arkadaşın yaşadıklarını kamuoyunda daha görünür kılmak adına eylem ve etkinliklere başlanacağından bahsedildi. bazı aileler görüşmek bile istemezken ailelerin büyük bir kısmı bu dayanışma sürecinde hemfikir olduklarını ve bunun için ellerinden geleni yapabileceklerini aktardılar. önümüzdeki cumartesi akşamı taksimde ailelerin öncülüğünde geniş katılımlı bir basın açıklaması yapılması durumu söz konusu. artı pazartesi açık görüş olacakmış ve yine ailelerle buluşmak üzere saat 12:00-12:30 gibi metriste olacağız. eylem öncesi çarşamba günü saat 20:00′de 25 Nisan miting bürosunda (sol-iletişim) tüm ayrıntıları konuşmak üzere toplanacağız.

bunun dışında 9 arkadaş için blog, web afiş, stikır gibi çalışmalar yapılacak. bu konularda yardımcı olabilecek arkadaşlara ihtiyacımız var.

herkesi sürece katılmaya ve hapsedilen arkadaşları ve ailelerini yanlız bırakmamaya davet ediyoruz.

1 mayıs tutsaklarıyla dayanışma inisiyatifi

KAMUOYUNA AÇIK MEKTUP

http://www.imgbox.de/users/public/images/BRJu1mReh1.jpg

Bilindiği gibi 1 Mayıs 2012 günü Mecidiyeköy-Şişli civarındaki banka ve şirketlere Anarşist Blok Kortejindeki bazı anarşistler tarafından çeşitli saldırılar düzenlenmiştir. Bizler bu saldırılara katıldığı iddiasıyla …gözaltına alınan 60(?) kişi içerisinden 9. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından tutuklanıp Metris T Tipi Kapalı Cezaevine hapsedilen 9 Anarşist tutsak olarak bu mektubu kaleme alıyoruz.

Birçoğumuz 14 Mayıs günü sabah saat 5’te bazılarımız da ertesi gün Terörle Mücadele ekipleri tarafından gözaltına alındık. Bilgisayarlarımıza, telefonlarımıza, flash belleklerimize, kitaplarımıza ve daha birçok özel eşyamıza evlerimize gelen ve sayıları 10 ile 20 arasında değişen polisler tarafından el konuldu. Terörle Mücadele şubesinde bize isnat eidlen suçlama terör örgütü adına kamu malına zarar vermekti. Anarşizmin düşünce yelpazesinin çok farklı uçlarında yer alan ve birçoğu birbirini ilk defa nezarethanede gören bu insanlar, bir terör örgütü oluşturmak ve birlikte eylem yapmakla suçlanırken, bazılarına da ısrarla sorgularında bu örgütün lideri oldukları kabul ettirilmeye çalışıldı. Anarşistlerin polislerin iddia ettiği gibi bir lideri olmasının anarşizmin doğasına tamamıyla aykırı ve imkansız olması gibi traji-komik denilebilecek mantıksızlıklar barındırması bir yana, bu suçlama birçoğu birbirini hiç tanımayan insanları aynı terör örgütüne üye olmakla itham etmesiyle de ayrı bir gülünçlük kazanmaktadır. Terör örgütüne üye oldukları iddia edilen insanların hiçbirinin evinde silah ya da mühimmat bulunmadı. Buna karşılık evlerinde bulunan Kropotkin gibi yazarların legal ve bu topraklardaki her kitapçıda bulunabilecek kitapları örgütsel doküman olarak değerlendirilip polis sorgusunda önlerine koyuldu. Birçoğunun facebook vb. sosyal paylaşım sitelerinde okudukları anarşistlerle ilgili haberler, paylaştıkları videolar, terör örgütüne üye olduklarının delili olarak mahkemeye sunuldu.

Hayvan özgürlüğü, insan hakları ve ekoloji gibi konularda çalışmalar yapan, tamamen yasal bir derneğe üye olmaları yine terör örgütüne üye olduklarına delil olarak gösterildi. Göz altında kaldıkları 4 gün boyunca hiçbir aile ferdiyle görüştürülmeyen , avukatları dahil kimseyi aramalarına izin verilmeyen bu insanlar üzerinde her türlü psikolojik baskı uygulandı. LGBTT bireyi bir arkadaşımıza cinsel yöneliminden dolayı nefret söyleminde bulunuldu. Bütün şüphelilere terör örgütünün varlığı kabul ettirilmeye ve başka insanlar hakkında yalan beyanlar verdirilmeye çalışıldı. Nitekim iki kişi bu baskılara dayanamayıp terör örgütü üyesi oldukları için 15-20 yıl ceza alacakları gibi tehditlerden korkarak hiç tanımadıkları insanlar aleyhine ifade verdiler. Polisin aralarında hiçbir telefon, internet vs. üzerinden konuşma bulmadığı, hayatlarında bir kez bile görmedikleri insanları polis zoruyla teşhis ettiklerini söylediler, bazılarını örgüt lideri olmakla suçladılar. Birçok arkadaşımız milyonlarca kişide bulunabilecek model ve renkteki ayakkabı, çanta ve kemer gibi aksesuarları görüntülerdeki insanların aksesuarlarına benzediği gerekçesiyle tutuklandı. Tabii ki bu yetersiz ve mantık dışı delillerle anarşist bir terör örgütünün varlığı ispatlanamadı. Bu yüzden davalarımız sadece kamu malına zarar vermekle suçlanıyor. Şunu belirtmek istiyoruz ki, her türlü yasa ve otoriteyi reddeden, bütün devletleri katil olarak gören biz anarşistler için devletin bize terörist deyip dememesinin hiçbir değeri yok. Roboski’de onlarca masum insanı öldüren, 11 yaşındaki Uğur Kaymaz’ı 13 kurşunla katleden ve bunlar için kimseye ceza vermeyen devletin bizi yargılıyor olmasının bizim gözümüzde hiçbir değeri yok. 1 Mayıs 1977’de 34 kişiyi katleden devlet kimseyi bu katliam için gözaltına dahi almamıştı. Ama bu 1 Mayıs’ta üç-beş bankanın camı kırıldığı için 60 kişiyi gözaltına almak ve 9’unu tutuklamakta bir beis görmedi. Tutuklanan iki arkadaşımız üniversitedeki finallerine giremedi, okulları uzayacak, haklarında okul tarafından soruşturma açılma ve okuldan uzaklaştırılma veya atılma gibi ihtimaller de var. Bir arkadaşımız üniversite sınavına hazırlanıyor, cezaevinde yeteri kadar çalışamayacağı ortada. Yüksek Lisans yapan bir arkadaşımız tutuklandığı için tezini yazamayacak. 3 arkadaşımızın tutuklandıktan sonra işlerinden çıkartıldıkları haberi geldi. Gözaltına alındığımızdan beri devletin övünmekle bitiremediği hukuk sisteminin bir baskı ve tektipleştirme aracından başka bir şey olmadığını, adalet, hak gibi kavramların sadece söylemde kaldığını bizzat deneyimledik ve hemen serbest kalmak istiyoruz. Ama kimse yanlış anlamasın, kimseye yalvarmıyor ya da kimseden bir şey dilenmiyoruz. Siyasi düşüncelerimizden dolayı burada olduğumuzun farkındayız. Bu yüzden yaptığımız ya da yapmadığımız hiçbir şeyden pişman değiliz. Bu mektubu yazma amacımız sadece kamuoyunun gerçekleri öğrenmesini sağlamaktır.

Biz sadece anarşist olduğumuz ve otoritelerini tanımadığımız için tutuklayanların amacının bize gözdağı vererek bizi değil eylem yapmak, en ufak hakkını aramaktan korkacak insanlara çevirmek olduğunu biliyoruz. Ama onların bilmediği şey, kokuşmuş uygarlıklarının zindanlarının bizim düşüncelerimizi zapt edemeyeceği ve kendimizi her zamankinden güçlü hissettiğimizdir.

Biz bütün dünyadaki anarşistleri kardeşimiz olarak görüyoruz ve Atina’dan Amed’e, Chiapas’tan Gazze’ye, Toronto’dan Seattle’a yüreğinde özgürlük ateşi yanan herkese, dünyanın bütün isyancılarına selam, sevgi ve dayanışma çağrımızı yolluyoruz. Bilsinler ki yalnız değiller, bu topraklarda da mücadele eden insanlar var. Şimdiye kadar gösterdikleri dayanışma ve bizim için yaptıkları eylemler için de hepsine tek tek teşekkür ediyoruz. Dünyanın geri kalanı gibi başaından beri bizimle dayanışan ve bizim için eylemler yapan bu topraklardaki anarşistlere teşekkür etmek için bu sayfalar yetmez. Hepsini en içten selamlarımızla kucaklıyoruz. Bilsinler ki yanımızda olduklarının farkındayız ve kendimizi bir an bile yalnız hissetmiyoruz. Dayanışma ve isyan ile geçen nice günler temennisiyle…

Anarşist Tutsaklar

Beyhan Çağrı Tuzcuoğlu
Burak Ercan
Deniz
Emirhan Yavuz
Murat Gümüşkaya
Oğuz Topal
Sinan Gümüş
Ünal Can Tüzüner
Yenal Yağcı

Krieg ist kein Spiel!

Kriege gibt es seit Menschengedenken. Doch die Menschen versuchen, die zerstörerischen Folgen des Krieges zu mindern, indem sie internationale Abkommen schließen. So erlaubte die erste Genfer Konvention von 1864 „zur Verbesserung des Loses der verwundeten Soldaten der Armeen im Felde“ die Behandlung im Kampf verwundeter Soldaten unabhängig davon, welchem Lager sie angehören. Diese zur damaligen Zeit revolutionäre Initiative geht auf Henry Dunant (geboren am 8. Mai 1828, vor 184 Jahren, in Genf) zurück, dem Begründer des Roten Kreuzes und des Humanitären Völkerrechts.

Wie sieht es 150 Jahre später mit den Genfer und anderen Konventionen aus, die versuchen, Kriege „zivilisierter“ und „gerechter“ zu machen, indem den Krieg führenden Parteien Regeln auferlegt werden? Der Dokumentarfilm „Krieg ist kein Spiel!“ zeigt eindrucksvolle Berichte von Soldaten, die zwischen die Fronten geraten sind. Ob junge amerikanische Jagdpilotinnen, die in Afghanistan im Einsatz sind, ein ehemaliger Guerilla-Kämpfer aus Salvador, ein Offizier a. D. der Spezialkräfte der Roten Armee und Angehörige der Fremdenlegion – sie alle sind Soldaten, die für ein Land und gleichzeitig um ihr Leben kämpfen, und die oft vor der inneren oder äußeren Unmöglichkeit stehen, die auferlegten Regeln anzuwenden. Nicht wenige kriegerische Auseinandersetzungen der jüngsten Zeit haben sich gerade wegen ihrer Barbarei unauslöschlich im Bewusstsein der Weltöffentlichkeit eingegraben.

(Frankreich, 2010, 86mn)
ARTE F

Erstausstrahlungstermin: Di, 8. Mai 2012, 22:02




kostenloser Counter
Poker Blog