Archiv für November 2011


Liebe Freunde,

am Samstag, 19. November von 13.00-15.00 Uhr haben Münchner Neonazis eine Kundgebung am Heimeranplatz angemeldet – Slogan: „Kriminelle Ausländer raus“. Damit wollen sie provozieren und die eigenen Anhänger ideologisch auf Kurs bringen. Der Ort wurde offenbar bewusst gewählt, er liegt in unmittelbarer Nähe der Trappentreustraße, wo Theodoros Boulgarides, eines der Opfer der Rechtsterroristen, starb. Ich hoffe, die Münchner Bürger sagen im Geist der „Lichterkette“ NEIN zu diesem ungeheuerlichen Vorhaben! Bitte weitersagen.

Nähere Infos:

E-Mail XY

Sosyal paylaşım ağı

Twitter sayfamiz!/KurdistanAnarsi

Kurdistan Anarşist Grup

The 7th London Kurdish Film Festival

Welcome to the 7th London Kurdish Film Festival. As many of you know, we have been running this festival since 2001 and we are delighted again to bring you an exceptionally strong programme from around the world. This year’s programme includes 18 feature films, 30 documentaries and 55 short films, 20 of which will be competing in the 3rd Yılmaz Güney Short Film Competition.

We are extremely excited to have the brand new Picturehouse Hackney as the main venue for our festival which is providing digital technology to showcase Kurdish films in digital format for the first time. Picturehouse Hackney will be the venue for all screenings between 17-24 November, though we hope this is just the beginning of a long friendship! We are also very excited to have the final three days of the festival in a stunning art venue, Westbourne Studios in West London.

This year’s festival includes 18 features films, 16 of which were made by directors of Kurdish origin. We are pleased to announce that 13 of these feature films are premiering in the UK at this festival, while the festival will the world premiere of another film, NOW HERE.

Kurdish director Hiner Saleem has participated in every festival we have held since 2001 and he continues to be a great friend and supporter of our work. This year, we are delighted to have his latest feature film IF YOU DIE, I WILL KILL YOU as the opening gala film. Hiner and cast members will be our guests throughout the festival.

Kurds in Turkey started printing newspapers, first weekly and later daily, to confront the state-controlled disinformation campaign about events taking place. Many of the heinous crimes committed by Turkish state agents against the Kurdish population have been uncovered in this way by brave journalists and Kurdish media outlets.

Özgür Gündem (Free Agenda) was the first Kurdish-language daily, opened in 1992. The newspaper was targeted by almost all state institutions and 36 writers, journalists and distributors of the newspaper were killed by the deep state organisation JİTEM. Özgür Gündem was closed down 20 times for a total of more than 400 days and its editors were sentenced to over 140 years in prison. The newspaper was eventually closed down permanently.

The film PRESS, by Sedat Yılmaz, is about a journalist working in the Amed (Diyarbakır) office of the Özgür Gündem newspaper. We are honoured to be screening the UK premiere of this film, which will also be attended by director Sedat Yılmaz and actor Aram Dildar.

LOST FREEDOM, by Umur Hozatlı, and WENDA (MISSING), a non budget film made by three young directors Abdullah Yaşa, Ali Kemal Çınar and M.Sait Korkut, are also first features and their stories are related to the atrocities of JİTEM in the 1990s.

We have five feature films from South Kurdistan (Iraq), all supported by different cinema branches in the Kurdistan Regional Government. Entries from South Kurdistan include KICK OFF by Shawkat Amin Korki, MANDOO by Ebrahim Saeedi, THE NIGHT OF JUDGEMENT by Hussain Sewdin, QANDIL MOUNTAINS by Taha Karimi and THE QUARTER OF SCARECROWS by Hassan Ali. We are extremely happy to have all these powerful films in our programme and would like to thank the KRG Ministry of Culture Cinema Departments for making this possible.

We are also very happy to have three feature films from East Kurdistan (Iran), THEY LIKE NOBODY, EYE and SUNLIGHT BEHIND THE SNOW. This year’s programme also includes EXILE IN PARIS by Zirek, TANGLED UP IN BLUE by Haider Rashid and FLOWERS OF KIRKUK by Fariborz Kamkari, all made by Europe based Kurdish Directors. We are delighted that all three directors will be joining us for the festival.

The young Kurdish director Shiar Abdi’s first feature film MEŞ (WALKING) hit the headlines in Turkey when it was shown at Antalya’s International Golden Orange Film Festival. Following the screening, nationalist audience members criticized the scene where the main actor slaps a Turkish Army Officer, protesting that such things should never be displayed, even in a film. Director Shiar Abdi will be with us for the screening of his films.

What makes us especially happy this year is to have a film in our programme from our former committee member Haco Cheko. Haco worked for the festival over the years and this year he has completed his first feature length docu-fiction LI VIR (NOW HERE) on a very modest budget. We are thrilled to host the world premiere of his film at the festival this year and we wish him all the best in his new journey with this film and all his future endeavours.

The documentary programme this year includes 30 films covering a range of issues. Films have reached us from all over greater Kurdistan as well as from the rest of the world. Some of the highlights in the documentary programme are THE FIRST MOVIE by Irish director Mark Cousins, and Ebrahim Saaedi and Zahavi Sanjavi’s multi award winning documentary ALL MY MOTHERS. Kurdish director Akram Hidou’s powerful documentary HALABJA, LOST CHILDREN will be another powerful documentary we will be showing..

In our last festival, we showed the first part of Azad Kerkuki’s documentary FREEDOM SEEKING KURDS which covered the Kurdish national liberation movement in South Kurdistan. This year we will be showing the second part of his documentary and Azad will be with us during the festival. Sweden-based Zanyar Adami’s THE GUERILLA SON, which is based on his life story is another fantastic film this year.

Documentaries from East Kurdistan have further enriched our programme. This group includes Sattar Chamani Gol’s THE NECTAR OF STONES and Hooshang Mirzae’s I DANCE WITH GOD.

This year we are hosting our 3rd Short Film Competition named after the legendary Kurdish director Yılmaz Güney. Competition is limited 20 films although we have received almost one hundred films for the competition the Pre-Selection Committee undertook a massive task to narrow the contenders down. The 20 films selected will be shown in three programmes and awards will be given to the top film in each category on the 24th of November at an award ceremony at Picturehouse Hackney. We also scheduled 35 other short films outside the competition under Shorts from UK, Diaspora, South Kurdistan, East Kurdistan and Northern Kurdistan. The director Mehyadin Reza from South Kurdistan passed away sadly soon after he has submitted his film to our festival. His film SPIDER’S WEB will be screened in our Shorts from the South Kurdistan Programme in his memory.

We would like to thank everyone who has contributed to our festival this year. In particular, we would like to thank each of the filmmakers who generously submitted their films to our festival; the Pre-Selection Committee members who undertook to shortlist entries; jury members who agreed to take part in selecting award winners; volunteers who patiently carried out their work under difficult circumstances; all our representatives in North, South and East Kurdistan, and all our sponsors for their valuable contributions and critical support to the festival. We would not be able to organise this festival without their support.

Specifically, without the support of the Westway Trust, Pop Up Cinema in Portobello, the Kurdish Exile Association (KEA), the Kurdish Community Centre (KCC) and the Halkevi, Kurdish and Turkish Community Centres we would not been able to shortlist films from all entries. We would like to thank everybody from these organisations for making this work much more manageable and successful!

We are also very grateful for Clare Binns (Programming & Acquisitions Director at City Screen, Picturehouse) and her Executive Assistant Micallar Walker, as well as Darren Jones (Manager of Picturehouse Hackney) for his endless patience and encouragement during our preparations. We also would like to thank our Kurdish translator Celil Kaya, Aura Publishing, our friends Ruby Chorbajian and Helen Sheehan for their editorial support and Cemil Gönül and Peshraw Namo who has worked day and night with us to prepare design for the festival programme on time.

It will never be enough, but we will try to thank again with our words the two brilliant Kurdish artists whom we now consider as team members. They are Alan Dilan, who created our festival trailer again this year and also Kardo Ayoub, the Kurdish designer who designed our poster and website. We are greatly in debt to them for their contributions. Thank you!

We very much hope you will enjoy the festival this year. Let’s repeat all together in Kurdish that “Sînema bi Kurdî Xweşe! (Cinema in Kurdish is nice)

London Kurdish Film festival Organising Committee

Atina: 17 Kasım gösterilerine çağıran Anarşist posterler

Yunan askeri cuntasına (1967-1974) karşı 1973′teki Atina Politeknik ayaklanması anısına 17 Kasım’da yapılacak gösterilere çağıran posterler:

Ekonomik ve politik çöküşle karşı karşıya kalan bizler,
sosyal ve sınıf mücadelesinin günden güne geliştiği her yerde,
devrimci örgütlenme için gereken koşulları oluşturmalıyız.

Arabuluculuk mekanizmalarını, sendikalist bürokrasileri ve politik partilerin dalaverecilerini kırmalıyız.

Gösteri: 17 Kasım, 14.00, Klafthmonos Meydanı
Anarşistler / Anti-otoriterler

Politeknio 2011

Zorbalık ve köleliğin karanlığıyla karşı karşıyayken, özgürlüğün güneşinin parlaması için biz, mücadele ve insanlığın aydınlık yolunu seçiyoruz.

Toplanma: Perşembe, 17.11.2011, 15.30, Sintagma
Atina’dan Anarşist Arşivler Grubu

“Atina Politeknik Üniversitesi boşaltıldı; ordu tanklarla müdahale etti”

“Hükümet iflasını itiraf etti; oy kullanma vergisi ve maaşlar donduruldu”


17 Kasım 1973. Gençlik isyan eder, diktatörlük karşıtı mücadele zirveye ulaşır. 38 yıl sonra görüyoruz ki hiçbirşey sona ermedi. [. . .]

Büyük grevlerde polisin/güvenlik güçlerinin saldırılarını, terör kanunlarını, darpları ve tutuklamaları, hileli davaları, üniversitelerin özerkliğinin kaldırılmasını, gösterileri bastırmak için eğitilen askeri birimleri ve tabii ki siyasi mahkumları unutmuyoruz. Klise eleştirilerimizden kurtulamaz; mülkleri, kurumları ve çıkarları, armatör parababaları, büyük sanayiciler ve bankerlerle bağlantılı, bu parazit kurum inananları eylemsizliğe ve hüsnükuruntuya sevk ediyor. Hala, bu gerici mekanizmanın muhafazakar çağrılarıyla aklı çelinenlere sadece şunu söyleyebiliriz: Değişim dualarla gerçekleşmez.

Günümüz kapitalist krizini yaşayan ve geçmişteki Politeknik ayaklanmasını vurgulamak isteyen bizler, yerel toplulukları, Ano Glyfada, Elliniko and Argyroupoli mahallelerindeki yürüyüşlere davet etmenin önemli olduğunu düşünüyoruz. Böylece, çok sayıda direniş ve çatışma cephesi açıyor ve merkezi olmayan (dağınık) eylem fikrini ve önemini teşvik ederek dayanışma ilişkileri oluşturuyoruz.

Irkçı ve faşist davranışları dışlıyor, ilk hedefimizi Dayanışma ve Merkezsizleştirme (decentralization) olarak belirliyoruz.


Ano Glyfada, Elliniko and Argyroupoli’de (Atina’nın güney banliyöleri)
yerel gösteriler
Toplanma noktası: 17 Kasım, 16.00, Aghios Tryphonas Meydanı, Ano Glyfada
Elliniko, Argyroupoli, Ano Glyfada anarşist kollektifi

Contra Info >

İdamının 74. Yılında Saygıyla Anıyoruz

Seyid Rıza

İdamının 74. Yılında Saygıyla Anıyoruz….

Kurdistan Anarşist Grup

Zurich Occupy Antikapitalist isgal bugun polis tarafindan basildi

Bugun 15.11.2011 4 haftadir suren antikapitalist isgal kampi polisler tarafindan basildi. Polisin siddet uygulayip kamp bosalti. Isgal aktivistleri eylemliklerinin devam edecegini bildirdi. Oyleden sonra sehir merkezindeki bir kilise isgal edildi. Kilise papazi isgalcilerle dayanisma gosterip kilisede istedikleri kadar kalabileceklerini soyledi. Suan isgal kilisede devam etmektedir.


Aufruf 2012 des Aktionsbündnisses gegen die NATO-Sicherheitskonferenz

Kein Frieden mit der NATO – Kein Frieden mit dem Kriegsgeschäft!

Aufruf zu Protesten gegen die sogenannte Sicherheitskonferenz (SiKo) 2012 in München

Am ersten Februar-Wochenende treffen sich im Hotel Bayerischer Hof wieder Kriegsstrateg_innen, überwiegend aus NATO- und EU-Staaten, hochrangige Militärs, Vertreter_innen von Wirtschafts- und Rüstungskonzernen und Regierungen. Sie schmieden Kriegskoalitionen und koordinieren Militärstrategien für ihre weltweiten Interventionspläne.

Unter ihrer Flagge „Sicherheit und Menschenrechte“ führen sie Kriege, um ihre Wirtschafts- und Vorherrschaftsinteressen durchzusetzen. Mit Waffenexporten leisten sie Beihilfe zum weltweiten Morden und zu Unterdrückung.

Während sie über die Spielregeln ihrer „Weltordnung“ beraten, werden wir auf die Straße gehen und demonstrieren.

Krieg und ein profitorientierter Welthandel zwingen Milliarden Menschen zur Flucht und treiben sie in den Hunger. „Alle fünf Sekunden stirbt ein Kind an Unterernährung oder leicht heilbaren Krankheiten. Diese Kinder sterben nicht, sie werden ermordet“ (Jean Ziegler). Sie werden ermordet von einer Weltordnung, die für den Profit über Leichen geht, von einer Wirtschaftsweise, die systematisch die natürlichen Ressourcen plündert und damit die Lebensgrundlagen dieses Planeten ruiniert. Die reichen Staaten schotten ihre Grenzen ab gegen Kriegs-, Armuts- und Klimaflüchtlinge.
Krieg beginnt hier!

Deutschland ist die militärische Drehscheibe für die Aggressionskriege der USA und der NATO. Unter Bruch der Verfassung ist Deutschland bei jedem Krieg dabei, um seine eigenen wirtschafts- und machtpolitischen Interessen durchzusetzen. Hier werden auch die tödlichen Waffen produziert, die weltweit tausende Menschen töten. Hier und in den anderen NATO-Staaten werden Rechtfertigungslügen erfunden und Angriffskriege als „humanitäre Intervention“ propagiert. Die Münchner SiKo ist dafür eines der wichtigsten Propaganda-Foren.

Ihre „Sicherheitskonferenz“ ist eine Unsicherheitskonferenz – auch sie steht für Profite, Krieg und Ausbeutung.

Mit Lügen werden Kriege begonnen und Länder überfallen, keineswegs aber wird „Sicherheit“ gebracht. Die Kriege – wie in Jugoslawien, in Afghanistan, im Irak und in Libyen – zeigen es.

Krieg bedeutet: Massenhafte Vergewaltigung sowie Tod, Folter und Flucht. Opfer dieser Kriege sind die Mehrheit der Menschen, die Natur und die Kultur solidarischen Zusammenlebens.

Die wirtschaftlich und politisch Mächtigen der Welt beanspruchen für sich das Recht auf „ungehinderten Zugang zu Märkten und Rohstoffen“ (so in: Verteidigungspolitische Richtlinien der Bundeswehr). Sie setzen ihre wirtschaftlichen Interessen und globalen Machtansprüche durch, auch mit militärischer Gewalt. Folgen einer solchen Gewaltpolitik sind globale Verarmung, Zerstörung demokratischer und sozialer Rechte, Abbau im Bildungsbereich und die Vernichtung natürlicher Lebensgrundlagen.

Wir erleben eine zunehmende Militarisierung der Gesellschaft, Überwachung und Disziplinierung der Bevölkerung zur präventiven Aufstandsbekämpfung. Die Verantwortlichen zielen mit ihrer Propaganda der Alternativlosigkeit darauf, dass die Menschen stillhalten, aus Angst vor Arbeitslosigkeit, Angst um die Zukunft ihrer Kinder, Angst vor Terror.

Immer mehr Menschen suchen Alternativen zum Kapitalismus und beginnen in vielen Ländern, sich dagegen zu wehren.

Die Herrschenden wappnen sich – auch bei uns – gegen Widerstand. Sie bauen den Überwachungsstaat aus, rüsten den Polizeiapparat auf und erstreben schließlich auch den Bundeswehreinsatz im Inneren (z. B. gegen Streikende). Vorstufe dafür war die Unterstützung von Polizeieinsätzen beispielsweise in Heiligendamm und bei Castor-Transporten.

Wir lassen uns nicht einschüchtern und wehren uns gegen diffamierende Unterstellungen, die als Vorwand für polizeiliche Repression und zur Einschränkung unseres Demonstrationsrechts dienen.
Zeigen wir den selbstherrlichen Kriegsstrateg_innen:

Wir wenden uns gegen ein System, das sich ausschließlich am Profit orientiert und das sowohl in Friedens- wie in Kriegszeiten über Leichen geht. Dem setzen wir unseren Protest, entschiedenen Widerstand und solidarisches Handeln entgegen.
Wir demonstrieren:

* Gegen Kriegsgeschäfte und militärische Machtpolitik
* Gegen Militarisierung der Gesellschaft, gegen Nationalismus und Rassismus
* Für Beendigung aller Auslandseinsätze, für den sofortigen Abzug der Bundeswehr aus Afghanistan
* Für Abrüstung – Auflösung der Interventionstruppen – Bundeswehr abschaffen!
* Bundeswehr raus aus Ausbildungsstätten und Jobcenter – kein Werben für´s Sterben!
* Beendigung aller Waffenexporte
* Für den Austritt Deutschlands aus der NATO – Auflösung der NATO – Keine Beteiligung Deutschlands an EU- und anderen Militärstrukturen
* Für Abschaffung der NATO-„Sicherheitskonferenz“

Die Menschheit braucht weder eine NATO noch andere Militärpakte, sondern Frieden, Abrüstung und soziale Gerechtigkeit.
Empört Euch und kommt zu den Protesten gegen die Kriegskonferenz nach München!

Beteiligt Euch an der großen Demonstration, entschlossen, phantasievoll, vielfältig und laut!

Samstag, 4. Februar 2012 um 13 Uhr am Marienplatz


Van Gerçeği

„Çocuğumla Kaymakama Gittim; Çadır Vermedi“

Van Gerçeği ve Dost Çağrısı

Karayılan‘ın az devlet, çok demokrasi talebi / Hasan Bildirici

Cezaevlerinde para sıkıntısı çektiğimizde, komün sorumlusu arkadaşların yaptığı ilk şey, sigara giderlerini kısmak olurdu. Bunun kendi aramızda bir de espirisi vardı:

„Günde bir taneyi geçmemek koşuluyla istediğin kadar sigara içebilirsin!“

Bu durum Türk devletinin Kürt sorunun çözümünden ne anladığını anlatıyor. Türklüğün bütün kurallarına uyup, istediğin kadar Kürt olabilirsin.

Kürt Ali, Kürt Şerefaettin, Kürt Hasan, Kürt Abdülcambaz…

Daha iyimser bir tahminle, böyle bir çözümde, Türkler tarafından birine Kürde Kürt Ali denmesi bir latife olarak algılanabilir ve Kürt Ali, tatlı bir tebessüm ve ilahi bir incelikle selamını verip geçebilir.

Türk gazetecilerinin, yazarlarının, devlet yöneticisi ve siyasetçilerinin Kürt çözümünden anladığı budur.

Bu çözüme ne zamandır adapte olmuş Kürt aydınları, Türk televizyonlarında ve gazetelerinde açılım masalları okuyor, PKK‘ye sövüyor, ikinci bir defa Kürtler kendisini izeleyebileceği bir yüzünün kalması için de programdan ayrılırken: „Bağımsızlık veya federasyon Kürtlerin hakkıdır!“ diyor…

Türk yöneticileri ve programcıları da:

„He… he… he!“ diye gülüyor ayarlanmış adama. „Hak olabilir ama, Kürtler bu hakkı çoktan kaçırdı,“ son vurgusuyla programlarını kapatıyorlar.

Kürdü ve Türkü ile kolay anlaşılmayan bir tiyatro oynanıyor. Tiyartolarda perde sayısı, perdelerin de bir süresi vardır. Fakat Kürt sorunun bir süresi yok.

Dağlarda bomba, kimyasal ve barut koklamaktan bir hale gelmiş PKK‘li Kürt direnişçilerine gelene kadar eleşetirecek o kadar konu var ki… Ama bazen PKK yöneticilerinin açıklamaları insanı delirtiyor. Şapkasını ve gömleğinin yakasını dişletiyor insana. MİT-PKK görüşmelerinde de konu olmuştu. MİT yetkilileri PKK‘lilerin uzun konuştuğunu ve uzun yazdığını hafif alaycı bir dille dile getirmişlerdi. MİT‘in bayan yöneticisi:

„Gözünüzü seveyim, bu kez kısa olsun!“ diyordu gelecek yazı için

Bir şarkı var:

„Çok muhabbet tez ayrılık getirir!“

Konumuz şarkı olmadığı için geçiyorum. Fakat Murat Karayılan‘ın, Başbakan Erdoğan‘ın danışmanına verdiği röportajlı yanıtta, kafama takılan bazı şeyleri es geçemiyorum: Karayılan‘ın bir kitapçık dolusu çok uzun röportajından bir kaç kritik düşünceyi buraya almak istiyorum ki, ne için mücadele ettiğimiz anlaşılsın. Karayılan şöyle diyor:

„…Yani biz PKK hareketi olarak devlet ve iktidarı öngörmeyen sivil-demokratik toplum çizgisini esas alıyoruz. Bizim görüşümüze göre ne kadar çok devlet, o kadar az demokrasi; ne kadar çok demokrasi, o kadar az devlet olur. Bu açıdan KCK sistemini, devlet içinde bir devlet olarak görmek doğru değildir; bu yanlıştır. Devletin kendisini kabulü, kendisinin de devleti kabulü temelinde, daha çok sivil toplumcu bir sistem diyebileceğimiz demokratik bir toplum sistemidir.“

Karayılan‘ın devlet istemeyen görüşü, sigaramızı kesen komüncü arkadaşın görüşüne benziyor.

„Çok devlet, az demokrasi; az devlet, çok demokrasi…“ Bunun ölçüsü ne?

Dünyayı kimler yönetiyor? Hangi devletlerin halkı daha çok refah içinde yaşıyor? Az devletli, çok demokrasili ülkeler hangisi? Bizi hala ilkel komünal toplumun ve kabile-klan ilişkilerinin mağaralarında gezdirmenin lüzümu olmamalıdır. İlkel kabilelerde devlet yoktu ancak, kendilerini yeterince savunacak aletleri olmadığı için diğer kabilelerin, aslanların, kaplanlar ve kurtların korkusundan en ulaşılmaz noktalara sığınmışlardı. Dünyanın bilmem ikiyüz kaç devlete bölündüğü ve her şeyi devletlerin belirlediği bir çağda Kürdü ısrarla devlet dışı tutmak, elinde silah ve bir çok devletten daha güçlü olan bir PKK bulunduran Karayılan‘ın aklına sığıyor mu?

Karayılan‘ın özerklik konusundaki görüşü de tuhaf:

„…Yalnız burada kimse toprak ya da iktidar alanı istemiyor. Demokratik Özerklik ya da Özerk Demokratik Toplum‘da her şey seçimle olur. Diyelim, bir bölgede seçim oldu ve AKP kazandı. O zaman o bölgenin özerk yönetimi AKP olur. Biz „bir yeri bize verin; burada biz olacağız“ demiyoruz. Öyle bir şey yok. PKK bu konuda kendisi için bir şey istemiyor…“

PKK Kürt toplumundan bağımsız olmadığına göre, PKK kendisi için hiç bir şey istemiyorsa, Kürt toplumu için de hiç bir şey istemediği anlamına gelir…

Karayılan‘ın Türk ordusuna ve silaha ilişkin görüşü daha da garip:

„İşte „Türk güvenlik kuvvetleri silah bırakmaz, silah onların enstrümanı gibi bir şeydir“ demektedir. Peki, ben de soruyorum; kim dedi ki silah bıraksın? O çağrıları yapan çevreler diyorlar ki, „ellerini tetikten çeksin.“ Yani „adam öldürmeyi durdursun“ diyorlar. Başbakan niye bunu doğru ifade etmiyor ki? Kimse Türk ordusu silah bıraksın demiyor. Ben duymadım; hiçbir yazar, hiçbir çağrıcı, hiçbir çevre böyle bir çağrı yapmadı.“

Karayılan ne düşünürse düşünsün, PKK‘yi destekleyen Kürt halkı Türk ordusunun Kürdistan‘da silah bırakmasını istiyor. Bunun böyle olup olmadığının anlaşıması isteniyorsa, PKK‘ye bağlı dernek ve parti binalarında halka yönelik gizli ve açık bir oylama yapılabilir. Daha önce de söyledik, Cizre Tank Taburu ve Şırnak Ölüm Tugayı aynı şekilde kaldığı sürece, tetiğe dokunmasalar da Kürt sorunu çözülmüş sayılmaz. Kürtlerin Türk ırk namlularının öldürücü gücüne ve silahlarına ihtiyacı yoktur.

Er veya geç o silahlar Kürdistan‘dan geri çekilecektir. Bu olmadıkça, PKK‘li ve Karayılanlı Kürt halkının bu dünyada özgür ve güvenli bir geleceği olamaz. Zaten bundan dolayı silah bırakamamakta ve dağlardan inememektedirler.

PKK yöneticileri, Kürtlerin can alıcı hakları konusunda kavramları yerli yerinde kullanmalıdırlar….

Rojeva Kurdistan / Hasan Bildirici

Gardiyan ve jandarmadan tutuklu çocuklara dayak

Türkiye cezaevlerinde yaşanan darp ve işkence haberlerine bir yenisi eklendi. Maltepe Çocuk Cezaevinde tutuklu 9 çocuk, gardiyan ve jandarmalar tarafından feci şekilde dövüldü.

PKK’ye üye oldukları iddiasıyla Maltepe Çocuk Cezaevinde tutuklu bulunan 9 çocuk, kendi yaptıkları resimlerin bulunduğu panoya el konulmasını protesto ettikleri ve asker gibi sayım vermeyi ret edikleri için gardiyan ve jandarmalar tarafından saldırıya uğradı. Olay, Hasan Doğan’ın, 14 Kasım’da Maltepe Çocuk Cezaevinde tutuklu kuzeni 17 yaşındaki Abdurrahim Akay’ı ziyarete gitmesiyle ortaya çıktı.


ANF’ye konuşan Hasan Doğan, kuzeninin anlatımına göre, 20 kadar gardiyan ve jandarmanın koğuşa girerek Abdurrahim ve 8 arkadaşını feci şekilde dövdüğünü ve yaralanan çocuk tutsakları revire götürmek yerine bir gün sünger odalarında tuttuklarını ifade etti. Kuzeninin ayrıca 5 gün hücre cezası aldığını belirten Doğan, “Abdurrahim artık can güvenliklerinin kalmadığını, başlarına bir şey geldiği taktirde bunun sorumlusunun başta cezaevi idaresi olmak üzere Adalet Bakanlığın olacağını söyledi” diye konuştu.

Doğan, Maltepe Çocuk Cezaevinde özellikle son bir buçuk ayda siyasi koğuşlara uygulanan baskının arttığını, çocukların korkutularak adli koğuşlara geçmeye zorlandığını söyledi. Konu hakkında İHD İstanbul Şubesine başvuran Doğan, “ Zaten yaşı tutmayan çocukları hapse atmaları yetmemiş gibi bir de yoğun işkencelerden geçiriyorlar. Buna sessiz kalmayacağım” dedi.


kostenloser Counter
Poker Blog